....

 

Dün çapsız olduğu her halinden belli bir aylandoz yahut bir kuru kütük, Malatya Büyükşehir Belediye Başkanı Sayın Selahattin Gürkan'ın taşınmaz kültür varlıklarına verdiği önemi ve hizmeti küçümsemeye kalkmaz mı? 

 

Ya hu susar mıyım hiç! Sert granit kaya parçası kesileceğim andı.Kuyrukçu benden alacağını aldı tabi ki... Beni tanıyanlar, nasıl karşılık verdiğimi tahmin ederler. 

 

Bak dedim sana hançer gibi saplanacak bir şey anlatayım: Bizim filozof Te­mel'e, “Çabuk gecikmeden to­par­lan! Se­ni Kıb­rıs’a yer­leş­ti­re­ce­ğiz” den­di­ğin­de; so­rar: “Ne ka­dar za­ma­nım var?” “En faz­la üç sa­at” de­ni­lin­ce, Te­mel he­men eli­ne bir iki çu­val alıp,kö­yün mezarlığına doğ­ru koş­ma­ya baş­lar. Evi­ne gi­dip eş­ya­la­rı­nı ala­ca­ğı­na, köyün mezarlığına ko­şan Te­mel’i ta­kip ederler. 

Gördükleri manzara karşısında şaşırırlar: Te­mel kö­yün me­zar­lı­ğın­da me­zar taş­la­rı­nı çu­val­la­ra dol­dur­mak­ta­dır.

 So­rar­lar: “Ne ya­pı­yor­sun? Gi­dip eş­ya­la­rı­nı al­sa­na!”

 

Te­mel’in cevabı çar­pı­cı­dır: “Eş­ya her yer­den alı­nır! Ama ga­vur­lar ba­na ‘Bu top­rak­lar­da ne işin var?’ di­ye sor­du­ğun­da, Aha di­ye­ce­ğim bu en bü­yük de­de­min me­zar ta­şı, bu  de­de­min mezar taşı, ha bu da ba­ba­mın me­zar ta­şı.Anladınız mı şimdi?” 

 

Anlaşılan Temel'e raslamayan gavur bana raslamıştı. Kan beynime fışkırmıştı. Bana iyi bak!Ehl-i ilim ve irfan olanlar derler ki:"Bir ki­şi, ya­şa­dı­ğı top­rak­lar­da yer­li mi, ya­ban­cı mı, gez­gin mi, iş­gal­ci mi ya­hut sö­mür­ge­ci mi ol­du­ğu­nu öğ­ren­mek is­ti­yor­sa, men­sup ol­du­ğu an­lam-de­ğer dün­ya­sı­nın o top­rak­lar­da­ki işa­ret­le­ri­ne ne ka­dar ai­di­yet duy­du­ğu­na bir bak­sın. Bu ba­kış ona ha­ki­ka­ti fı­sıl­da­ya­cak­tır." Ne var ki sen de bu bakış yok. Kendi hakikatinin cahili ve kendinin de gafilisin.Bırak fısıldamayı, en yüksek sesle sana söylense bile bir kârı olmayacaktır, biliyorum. 

 

Neden mi?

 

Görünen o ki sen büyük dedenin de,dedenin de, babanın da umurunda değilsin;yabanisin... Yabanisin...

çünkü bu şehire damgasını vuran, aidiyetin vesikası yer işaretlerine verilen önemden rahatsızsın.

Allah aşkına kınamaya bakar mısınız? Bir insan, tarihi ve kültürel değerlerini bu denli sırtında bir kambur olarak görebilir mi? Görüyorsa böylelerine insan denilir mi? Üstelik adım ona muhafazakâr olacak.Allah böyle muhafakârlardan şehri muhafaza eylesin!

 

Aslında tokatlıktı... Eminim ki Sayın Gürkan'ın  şehrin şöhreti olan tarihi,kültürel,tabii değerlerine daha da sahiplenmesi böylelerine atılacak en hayırlı tokat olacaktır.Kendilerinden daha fazlasını bekliyorum.

Bir şehrin en hayırlısı, o şehrin şöhreti olan tarihi,kültürel, sanatsal değerlerine sahip çıkandır.

Bir şehrin en bedbahtı da o şehrin değerlerini Ebrehe'nin filleri gibi çiğneyen ve çiğnetendir.

Kim ki keyfi,çıkarı için her Malatyalının üzerine yemin içtiği kültür ve tabiat varlıklarına yıkım elini uzatırsa, o el kurusun derim.

Unutmayınız, her değerimiz özümüzden bir parçadır. 

Özümüze düğümlenmek, bir fantazi değil; bir vecibedir. Halleşmenin ve helalleşmenin gereğidir.

Yabaniye ya da bedeviye meydanı bırakmak gibi bir şehir günahı işlemek ne bize yakışır ne de şehrin kurumlarına.

Malatya'ya yemin olsun ki, kalaysız kap hükmünde olanların şehrimin kıymetlerine el-dil uzatmaları halinde onlara karşı sert granit kaya olmak, benim imanımdır.